Wil je de beeldkwaliteit van je endoscopen vastleggen?
Wil je de beeldkwaliteit van je endoscopen controleren? Dan ben je hier aan het juiste adres!
Maar wat is beeldkwaliteit bij een endoscoop eigenlijk? En hoe meet je die?
"Hoewel de best mogelijke patiëntenzorg ons belangrijkste doel is, zijn we slecht toegerust om te meten of we dat doel bereiken." – Bjorkman en Popp
Wat kan er misgaan?
Er zijn verschillende manieren om de beeldkwaliteit van een endoscoop te meten, en verschillende hulpmiddelen om dat te doen.
Bekijk je een endoscoop nauwkeuriger, dan zie je dat hij uit veel onderdelen bestaat, zoals staaflenzen, saffierglaasjes, glasvezels en objectieven.
Al die onderdelen samen bepalen het karakter van de endoscoop. Met één meting spoor je dus niet zomaar alle mogelijke defecten op.
Je moet meerdere aspecten meten om een helder beeld te krijgen!
De geschatte levensduur van een endoscoop ligt tussen 1 minuut en 2 jaar.
Ja, we hebben oudere endoscopen gezien, maar geloof ons: beter worden ze er niet op.
Over endoscopen
Endoscopen zijn zo gebouwd dat ze bestand zijn tegen de extreme hitte van een autoclaaf (rond 135 °C).
Om de lenzen te laten uitzetten en krimpen, worden ze op hun plek gehouden door een spiraalveer. Maar tijdens dat uitzetten en krimpen krassen de afstandsringen tussen de staaflenzen over het lensoppervlak. Daardoor komt er glasstof op de staaflenzen terecht.
Transport van endoscopen heeft hetzelfde effect. Een klein beetje stof is normaal, maar waar leg je de grens? Wanneer gaat het ten koste van de beeldkwaliteit?
Staaflenzen zijn vaak gelijmd. Dat klinkt misschien vreemd, maar de goedkoopste manier om een staaflens te maken is een glazen staaf nemen en er een lens op lijmen.
De betere manier is het oppervlak van de staaf zelf tot lens te polijsten.
Door de temperatuur in de autoclaaf veroudert de lijm echter snel en verkleurt hij geel. Uiteindelijk verliest hij zijn hechting en komt de lens los. Hoe meet je dat? En opnieuw: waar leg je de grens?
De betere manier is het oppervlak van de staaf zelf tot lens te polijsten.
Door de temperatuur in de autoclaaf veroudert de lijm echter snel en verkleurt hij geel. Uiteindelijk verliest hij zijn hechting en komt de lens los. Hoe meet je dat? En opnieuw: waar leg je de grens?
Als mensen het over beeldkwaliteit van endoscopen hebben, bedoelen ze meestal alleen de focus of beeldscherpte, of, voor de technici onder ons, de MTF.
Dat is in feite het vermogen van een lenzenstelsel om het beeld weer te geven. Hoe beter, hoe minder vervorming en hoe meer contrast of resolutie.
De beeldkwaliteit van endoscopen testen
Bij Dovideq draait alles om het testen van de beeldkwaliteit van endoscopen, en ons apparaat doet dat uitstekend. Hierboven legde ik uit hoe de spiraalveer de lenzen op hun plek houdt. Laat een endoscoop op zijn oculair vallen, en de focus is compleet anders.
Omdat endoscopen elke dag worden gebruikt, raden we aan ze ook elke dag te controleren.
Omdat endoscopen elke dag worden gebruikt, raden we aan ze ook elke dag te controleren.
Dan zijn er nog de lichtvezels in een starre endoscoop, ook een veelbesproken onderwerp in ziekenhuizen.
Denk aan doorgebrande of gebroken vezels, of aan resten die vastzitten in de lichtkabelaansluiting.
Tijdens gebruik worden endoscopen niet altijd zachtzinnig behandeld, en ook de reiniging is niet bepaald "vriendelijk" voor de kwaliteit. Dagelijks gebruik tast de werking van de endoscoop aan, en het is lastig te zien wanneer hij onder de acceptatiegrens zakt. Een geleidelijk patroon kan een mens simpelweg niet waarnemen.
Hoe meten we het?
Misschien denk je nu: stop dan met de autoclaaf en ga volledig over op plasmasterilisatie.
Ik wil het feest niet bederven, maar ook die methode is erg agressief voor kunststoffen, lijmen en dergelijke. Sommige endoscoopfabrikanten raden haar zelfs af.
Ik wil het feest niet bederven, maar ook die methode is erg agressief voor kunststoffen, lijmen en dergelijke. Sommige endoscoopfabrikanten raden haar zelfs af.
Dovideq ontwikkelde precies het juiste hulpmiddel om je endoscopen in de tijd te volgen. Het wordt ondersteund door een cloudplatform met alle data, rapportages en tools, zodat er nooit meer een defecte endoscoop op de OK belandt.
Het test niet alleen de beeldkwaliteit, maar ook verkleuring en stofdeeltjes, en meet de kijkhoek en het beeldveld.
Het is ontworpen om naadloos in de workflow van de CSA te passen, legt de kwaliteit van je endoscopen vast en laat direct zien wanneer actie nodig is.
Onlangs lazen we een artikel waarin stond:
"De weg naar kwaliteitsverbetering begint vanzelfsprekend met het definiëren van de aspecten van zorg die de kwaliteit van de patiëntervaring beïnvloeden."
Zo zijn we ook ScopeControl en LightControl gaan bouwen: eerst keken we hoe de eindgebruiker het probleem wilde oplossen, daarna bepaalden we hoe we het technisch konden meten.
We wisten dat specificaties van endoscopen niet zomaar te downloaden zijn. Daarom bouwden we een nieuwe database met een eigen "taal", die de specificaties van de fabrikanten niet aantast.
We wilden leren van het meten van endoscopen, en we willen dat onze gebruikers van elkaar leren!
Daarom kan elke ScopeControl worden gekoppeld aan het EndoscopeManager-platform. Zo kunnen we data uitwisselen en analyseren, en evidence-based waarden teruggeven waar de hele sector van profiteert.
Samen met het UMCU (Universitair Medisch Centrum Utrecht) deden we ook onderzoek naar grenswaarden om endoscopen af te keuren voor verder gebruik op de OK.
En we gaan door. Elke nieuwe gebruiker van ScopeControl of LightControl profiteert van het werk dat andere ziekenhuizen al hebben gedaan, en helpt op zijn beurt mee om endoscopische chirurgie veiliger en betaalbaarder te maken.
Wat kan ik doen?
Begin vandaag nog met het testen van je endoscopen en help vertraging op de OK door defecte endoscopen terug te dringen. Zo simpel is het.
Bronnen:
